Balang Araw

Sabi ng kaibigan ko, hindi daw natin deserve ang sobrang nasasaktan. Kahit pa man daw nagkasala tayo, hindi iyon dahilan upang maranasan natin ang pagdurusa sa matagal na panahon. 

Iisa lang naman daw ang sagot sa lahat ng bagay. Ang magpatawad at huwag masyadong taasan ang pride.

Sabi ko naman, hindi naman ako ma pride. 

Ginagawa ko ang lahat upang manumbalik ang dati, pero sa tingin ko, its not good enough...and it will never be good enough. Perhaps his heart was shattered into millions of pieces that is why he cannot look at me just like before. Perhaps he has fallen out of love that's why he doesn't speak of our endearment. Or perhaps he wanted me to give up first so that he could tell the world that I was the one who cut the string... 

Hindi ko talaga alam. 

Ang hirap pala mag mahal ng isang taong lubusan mo ng kilala.

Ang hirap pala nang mawalan ng bestfriend.

Ang hirap pala kung nawala na ang tiwala niya sa 'yo, na kahit anong hirap mong ibalik ito at patunayan ang sarili mo, kung wala na siyang pakialam sa'yo... Mawawasak ka lang.

Malapit na akong mawasak.

Lutang na nga ako sa work. Sabi ng isa kong workmate, "It seems like you're not here, lutang na lutang ka". I just smiled and said, I know... sorry.

Ang hirap magtago at umiyak. 

Minsan pa nga sa sobrang lungkot ko, umiyak na lang ako sa bus ng sobra at wala na akong pakialam kung sino ang mga tao sa paligid ko.

The pain is damn real. It's killing me slowly.

But then, My friend told me, "I know you love him so much, no doubt in that, but you need to love yourself too". "If you can still hold on and hope for the best, I'm gonna support you".

Kung kaya ko pa daw ang kumapit, sige lang.

Sabi ko naman, kakapit ako hanggang sabihin niya kung ano na kami.

Kasi hanggang ngayon, umaasa pa rin ako na maibabalik ang dati.

Na tatanggapin pa rin niya ako kahit pa ganito ako.

Sabi ko nga rin sa sarili ko, dapat hindi na ako nagrereklamo, kasi kahit ganito ang sitwasyon, KAMI parin.

Pero minsan din kasi, napapaisip ako...

Baka ginagawa lang niya ito kasi naawa na siya sa akin... O ginagawa niya lang ito para magkaroon pa rin ako ng HOPE, kahit false hope.

Ang gulo na kasi.

Gusto ko siyang makausap, pero iniiwasan niya ang mga bagay na ito.

Ayaw niya talagang pag-usapan.

Kaya hindi ko alam kung hanggang kailan kam magiging ganito.

Gaano man katagal. Maghihintay ako. Hindi ako bibitiw.

Kasi Mahal na mahal na mahal na mahal ko siya.

At sana darating yung araw na gigising akong masaya.